Μετενσάρκωση: Τι λέει και τι δεν λέει η επιστήμη. Τμήμα Αντιληπτικών Μελετών (DOPS), το «Μαντείο των Δελφών» της Βιρτζίνια
✦ Μετενσάρκωση: Τι λέει και τι δεν λέει η επιστήμη
Η ιστορία του μικρού Γιου από το νησί Κιούσου της Ιαπωνίας μοιάζει με κάτι βγαλμένο από αρχαίο μύθο. Από τριών ετών έβλεπε εφιάλτες, έψαχνε για πυροσβεστήρες και ανιχνευτές καπνού, και μιλούσε για έναν ουρανοξύστη στον οποίο «πέθανε» σε μια άλλη ζωή.
Όπως λέει η μητέρα του:
«Δεν μπορούσα να καταλάβω αν το επινοούσε ή όχι… αλλά ήταν τόσο σοβαρός.»
Ο Γιου περιέγραφε λεπτομέρειες που δεν θα μπορούσε να γνωρίζει: μιλούσε αγγλικά, εργαζόταν σε υπολογιστή, και είδε μια καταστροφή σε έναν διπλανό πύργο. Όταν ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη, ένιωσε ότι το περιβάλλον του ήταν πιο οικείο από το σπίτι του στην Ιαπωνία. Στο Μουσείο Μνήμης της 11ης Σεπτεμβρίου, είπε ότι αναγνώρισε τον «πρώην εαυτό» του. Ακόμη και οι συνήθειές του — κλασική μουσική, Volkswagen Beetles, μεγάλα γυαλιά — ταίριαζαν με το άτομο που ισχυριζόταν ότι ήταν.
Σαν να ξύπνησε μέσα του μια μνήμη που δεν ανήκει σε αυτή τη ζωή.
✦ Το DOPS: ένα εργαστήριο που μελετά το αόρατο
Στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια υπάρχει ένα τμήμα που μοιάζει με σύγχρονο «Μαντείο των Δελφών»: το Τμήμα Αντιληπτικών Μελετών (DOPS). Εκεί, επιστήμονες μελετούν φαινόμενα που η συμβατική επιστήμη αποφεύγει:
εμπειρίες κοντά στον θάνατο,
εξωσωματικές εμπειρίες,
τηλεπάθεια,
πρόγνωση,
και φυσικά… μετενσάρκωση.
Ο ιδρυτής του τμήματος, Ian Stevenson, αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη παιδιών που ισχυρίζονταν ότι θυμούνται προηγούμενες ζωές. Κατέγραψε περίπου 2.500 περιπτώσεις. Το έργο του είναι τόσο εκτενές που μοιάζει με μια σύγχρονη «Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας» για το μυστήριο της ψυχής.
✦ Η επιστήμη προσπαθεί να κατανοήσει το άυλο
Σήμερα, οι ερευνητές του DOPS δεν συλλέγουν απλώς ιστορίες — τις μελετούν με εργαλεία νευροεπιστήμης. Θέλουν να δουν πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος όταν ένα παιδί:
θυμάται κάτι από την τρέχουσα ζωή του,
θυμάται κάτι από μια «προηγούμενη» ζωή,
φαντάζεται κάτι.
Αν οι «μνήμες προηγούμενων ζωών» έχουν διαφορετική εγκεφαλική υπογραφή από τη φαντασία, τότε ίσως υπάρχει κάτι πραγματικό πίσω από αυτές.
Οι ερευνητές εξετάζουν επίσης αν τα παιδιά που θυμούνται βίαιους θανάτους εμφανίζουν σημάδια τραύματος, παρόλο που δεν έχουν ζήσει κάτι τραυματικό στη σημερινή τους ζωή.
Σαν να κουβαλά η ψυχή ένα αποτύπωμα από αλλού.
✦ Ιστορίες που μοιάζουν με μύθους
Η περίπτωση του μικρού Ryan Hammons από την Οκλαχόμα είναι χαρακτηριστική. Ο Ryan είπε στη μητέρα του: «Νομίζω ότι ήμουν κάποιος άλλος.» Θυμόταν ότι ήταν χορευτής, ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός, ότι τελικά έγινε ατζέντης. Όταν είδε μια φωτογραφία από ταινία του 1930, είπε: «Είμαι εγώ, μαμά.»
Η έρευνα έδειξε ότι ο άνθρωπος που αναγνώρισε είχε όντως αυτή τη ζωή. Και ο Ryan επέμενε ότι πέθανε στα 61 — κάτι που αργότερα επιβεβαιώθηκε από έγγραφα που δεν γνώριζε κανείς στην οικογένεια.
Δεν είναι απόδειξη μετενσάρκωσης. Αλλά είναι δύσκολο να αγνοηθεί.
✦ Το σώμα ως χάρτης προηγούμενων ζωών
Μια από τις πιο εντυπωσιακές ιστορίες είναι του Lekh Pal Jatav από την Ινδία. Γεννήθηκε χωρίς δάχτυλα στο δεξί του χέρι — μια εξαιρετικά σπάνια πάθηση. Όταν άρχισε να μιλάει, είπε ότι τα δάχτυλά του είχαν κοπεί σε μια μηχανή στην «προηγούμενη ζωή» του. Αργότερα αναγνωρίστηκε ότι το παιδί που περιέγραφε είχε όντως πεθάνει λίγο πριν γεννηθεί ο Lekh Pal.
Η ιστορία αυτή περιλαμβάνεται στο μνημειώδες έργο του Stevenson, «Μετενσάρκωση και Βιολογία», ένα βιβλίο 2.226 σελίδων που μοιάζει με σύγχρονο «Κώδικα των Μυστηρίων».
✦ Μυθολογική και θεοσοφική ανάγνωση
Η μετενσάρκωση είναι τόσο παλιά όσο και η ανθρωπότητα. Στην ελληνική μυθολογία, η ψυχή περνούσε από τον Άδη, έπινε από τη Λήθη και επέστρεφε στη ζωή. Στην θεοσοφία, η ψυχή εξελίσσεται μέσα από κύκλους ύπαρξης. Στην εξωπολιτική, η συνείδηση θεωρείται κοσμικό φαινόμενο που μπορεί να μεταφέρεται πέρα από τον χρόνο και τον χώρο.
Η επιστήμη σήμερα δεν επιβεβαιώνει τη μετενσάρκωση. Αλλά δεν την αποκλείει πλήρως. Και το DOPS προσπαθεί να εξετάσει το φαινόμενο με εργαλεία που δεν υπήρχαν ποτέ πριν.
✦ Τι μένει τελικά;
Η μετενσάρκωση παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ύπαρξης. Ίσως να είναι ψυχολογικό φαινόμενο. Ίσως να είναι πρόσβαση σε πληροφορίες που δεν κατανοούμε. Ίσως να είναι κάτι βαθύτερο — μια υπενθύμιση ότι η ζωή δεν τελειώνει με τον θάνατο, αλλά συνεχίζει σε μορφές που δεν έχουμε ακόμη συλλάβει.
Όπως θα έλεγε ένας αρχαίος μύστης: «Η ψυχή δεν πεθαίνει· αλλάζει μορφή.»
περισσότερα
https://www.skeptic.com/article/reincarnation-science-what-research-says/
====================================
σχετική μου ανάρτηση
https://www.youtube.com/post/UgkxnFxAsURNKqgLMskoGzqaszFtpBQIAJQ0
============
Επιστήμη στο Κατώφλι του Αγνώστου: Υπάρχουν Πραγματικά Μνήμες από Προηγούμενες Ζωές; Το Τμήμα Αντιληπτικών Μελετών του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, βασισμένο στο πρωτοποριακό έργο του Ίαν Στίβενσον, συλλέγει εδώ και δεκαετίες μαρτυρίες παιδιών που θυμούνται λεπτομέρειες από περασμένες ενσαρκώσεις και ανεξήγητα σωματικά τραύματα. Ενώ οι σκεπτικιστές αποδίδουν τα φαινόμενα αυτά σε ψευδείς αναμνήσεις, συμπτώσεις και την ανθρώπινη τάση για αφήγηση, οι ερευνητές συνεχίζουν να αναζητούν απαντήσεις πέρα από το υλιστικό δόγμα. Μήπως τελικά η ανθρώπινη συνείδηση δεν είναι απλώς ένα εφήμερο προϊόν του εγκεφάλου, αλλά μια αθάνατη σπίθα που ταξιδεύει στους αιώνες, αναζητώντας τον δρόμο της επιστροφής στην αιώνια πηγή της; ----------- ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ κρύβουν συχνά μυστικά που η επιστήμη δυσκολεύεται να εξηγήσει. ΠΑΙΔΙΑ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ περιγράφουν λεπτομέρειες από ξένες ζωές, ατυχήματα και χαμένα πρόσωπα που δεν θα έπρεπε να γνωρίζουν. ΕΝΩ ΟΙ ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΤΕΣ μιλούν για ψευδαισθήσεις, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια συνεχίζουν να καταγράφουν ανεξήγητα στοιχεία και σωματικά σημάδια. ΜΗΠΩΣ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ δεν γεννιέται ούτε πεθαίνει μαζί με το σώμα, αλλά αποτελεί έναν αθάνατο σπινθήρα που αναζητά το δρόμο της επιστροφής στην αιώνια πηγή της;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου