Το αίνιγμα του Λάμα Ιτιγκέλοφ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ
Όταν η σαρκοφάγος άνοιξε τελικά το 2002, οι λάμα του Ιβολγκίνσκι Ντάτσαν βρέθηκαν μπροστά σε ένα θέαμα που δεν ταίριαζε σε καμία γνωστή βιολογική διαδικασία. Το σώμα του Ιτιγκέλοφ δεν ήταν μούμια, ούτε απολίθωμα. Οι ιστοί του ήταν ελαστικοί, οι αρθρώσεις κινητές, τα νύχια και τα μαλλιά άθικτα. Η θερμοκρασία του σώματος κυμαινόταν μεταξύ 18 και 23 βαθμών, ενώ οι ειδικοί κατέγραψαν ακόμη και ίχνη ιδρώτα. Η πρωτεϊνική δομή θύμιζε ζωντανό οργανισμό. Σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος γύρω του — ή σαν να είχε σταματήσει ο ίδιος τον χρόνο.
Η αυτομουμιοποίηση είναι γνωστή σε ορισμένες θρησκευτικές παραδόσεις, όπως το ιαπωνικό sokushimbutsu. Όμως εκεί τα σώματα μαυρίζουν και στεγνώνουν. Η περίπτωση του Ιτιγκέλοφ μοιάζει περισσότερο με μια κατάσταση «αιωρούμενης ζωής», μια κρυοσυντήρηση χωρίς κρύο, χωρίς χημικά, χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση. Ακόμη και το αλάτι που γέμιζε τη σαρκοφάγο — το οποίο κανονικά θα έπρεπε να έχει αποξηράνει πλήρως το σώμα — δεν λειτούργησε όπως θα περίμενε η επιστήμη.
Οι επιστημονικές έρευνες σταμάτησαν το 2005. Το σώμα αναγνωρίστηκε ως ιερό κειμήλιο, όχι ως αντικείμενο εργαστηριακής ανάλυσης. Για τους πιστούς, η εξήγηση είναι απλή: ο λάμα δεν είναι ούτε ζωντανός ούτε νεκρός. Βρίσκεται σε μια ενδιάμεση κατάσταση, όπου η ζωτική ενέργεια — η «ενέργεια της Αγάπης», όπως λέει ο Khambo Lama Ayusheev — συνεχίζει να πάλλεται μέσα στο σώμα, εμποδίζοντας την αποσύνθεση. Από την Ταϊλάνδη, τη Μογγολία και την Κίνα, οι άνθρωποι ταξιδεύουν για να τον δουν, να προσευχηθούν, να ζητήσουν θεραπεία. Τον αποκαλούν «Πολύτιμο και Ανεξάντλητο».
Στο κέντρο του ναού, πίσω από ένα τζάμι, ο Ιτιγκέλοφ κάθεται όπως τον άφησαν το 1927 — σαν να περιμένει κάτι. Οι επιστήμονες μιλούν για πιθανές «άλλες καταστάσεις του χωροχρόνου», όπου το βιολογικό ρολόι μπορεί να παγώσει με συνειδητή πράξη. Οι Βουδιστές δίνουν μια πιο άμεση απάντηση: όταν έρθει η ώρα, θα ξυπνήσει.
Και έτσι, για σχεδόν έναν αιώνα, ο λάμα παραμένει εκεί — ένα σώμα που αψηφά τη βιολογία, μια παρουσία που γεφυρώνει τον κόσμο των ζωντανών και των αόρατων, ένα μυστήριο που συνεχίζει να προκαλεί την επιστήμη και να τροφοδοτεί τη θεοσοφική φαντασία.
============ σχετική μου ανάρτηση
https://www.youtube.com/post/UgkxMWVtGFA4eOQkI2J_VngZLzRXoChCdAx5
Ο Λάμα που αρνήθηκε να πεθάνει Το 1927, ο Βουδιστής ηγέτης Ντάσι-Ντορζό Ιτιγκέλοφ κάθισε σε στάση λωτού, πέρασε σε βαθύ διαλογισμό και έδωσε εντολή να τον ξεθάψουν μετά από εβδομήντα πέντε χρόνια. Όταν η σαρκοφάγος άνοιξε το 2002, οι επιστήμονες βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα ανατριχιαστικό αίνιγμα: το σώμα του παρέμενε άθικτο, με ελαστικούς ιστούς, αρθρώσεις σε κίνηση και θερμοκρασία ζωντανού ανθρώπου, χωρίς ίχνη ταρίχευσης. Ενώ η επίσημη επιστήμη αδυνατεί να εξηγήσει πώς το βιολογικό ρολόι σταμάτησε συνειδητά διασπώντας τα όρια του χωροχρόνου, οι πιστοί μιλούν για μια κατάσταση ανώτερων ενεργειακών δονήσεων που ανέκοψαν την αποσύνθεση. Σήμερα, ο Ιτιγκέλοφ κάθεται ακίνητος πίσω από ένα τζάμι στο Ιβολγκίνσκι Ντάτσαν, ακτινοβολώντας μια αλλόκοτη ζεστασιά. Όταν το φυσικό περίβλημα παραμένει πέρα από τον χρόνο και η ψυχή ταξιδεύει σε αόρατες διαστάσεις, ποια μυστική πύλη θα ανοίξει όταν ανοίξουν ξανά αυτά τα μάτια; ======== ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ. Ή τουλάχιστον, έτσι λένε οι νόμοι της βιολογίας που κατέρρευσαν το 1927. Ένας Βουδιστής ηγέτης μπήκε σε βαθύ διαλογισμό. Ζήτησε να τον θάψουν σε ένα κουτί από κέδρο. Και να τον ξεθάψουν σχεδόν έναν αιώνα αργότερα. Όταν η σαρκοφάγος άνοιξε το 2002, οι επιστήμονες πάγωσαν. Το σώμα του δεν ήταν μουμιοποιημένο. Είχε ελαστικούς ιστούς. Θερμοκρασία ζωντανού ανθρώπου. Και δέρμα που ιδρώνει. Χωρίς χημικά. Χωρίς συντήρηση. Μόνο με τη δύναμη μιας συνειδητής θέλησης που σταμάτησε τον χρόνο. Κάθεται πίσω από ένα τζάμι στη Σιβηρία. Και περιμένει. Μήπως τελικά ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά μια απλή παύση σε μια άλλη διάσταση που δεν τολμούμε να αγγίξουμε; περισσότερα
https://russian7.ru/post/lama-dashi-dorzho-itigyelov-chto-proiskho/
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου